اسباب کشی

اسباب کشی توی آخرین ماه سال هم حکایتی دارد. البته غیبت دو ماه و 8 روز فقط بخاطر اسباب کشی نبود بلکه بی اینترنتی هم مزید بر علت شده بود.

اسباب کشی برای من که خیلی جالب و هیجان انگیز بود و اسباب کنجکاوی حسابی فراهم شده بود.

بعضی وقتها مامان یه کارتون رو دوبار یا سه بار پر میکرد! چون من هر بار خالیش میکردم. جاهایی که قبلاً از دستم در رفته بود و نتونسته بودم برم، از سرگرم کار بودن مامان استفاده کردم و رفتم ...

به همین راحتی ... کلاً من توی کارهای آمادگی جسمانی خیلی حرفه ای عمل میکنم.

با اینکه مامان آخرین چیزهایی که جمع کرد اسباب بازیهای من بود اما من علاقه داشتم که برم توی کارتون بشینم و مدتها سرگرم کارتون بازی میشدم.

وقتی رفتیم خونه جدید بعد از دو یا سه روز برگشتیم به خونه قدیمی تا چیزهای باقی مانده را ببریم.

وقتی مامان من رو از بغلش گذاشت زمین من که اصولاً مثل عروسک کوکی سریع راه میفتم، همونجا خشکم زده بود و مات و مبهوت مونده بودم و هرچی مامان و بابا صدام میکردند از جام تکون نمیخوردم تازه متوجه شده بودم که ای بابا اینجا خونمون بود پس اونجا که الان هستیم کجاست؟؟!!

عکس خوبی نیست آخه روز خوبی هم نبود چون چهره بابا موقع رفتن خیلی غمگین بود آخه اون وقتی 6 ماهه بوده اومده توی این خونه و اینجا رو خیلی دوست داشت.